[Vorige bijdrage: "Day Dreaming"] [Beginpagina] [Volgende bijdrage: "I Ran Into a Butterfly Today"]

18-07-2009: De Zwemles

Een handdoek, een slipje. Veel had ik niet nodig. M´n bikini had ik al aan zodat ik zometeen zonder uitstel in het water kon springen. Koel water, allesomvattend en dat je je dan zo gewichtloos voelt als een vederlicht paardenbloempluisje, het was het enige waar ik naar verlangde.

In vijf minuten fietste ik naar het buitenbad. Het was er zo uitgestorven als een warenhuis op zondagmiddag. Geen gespetter, geen gillende pubers, alleen ik en het water dat strak als een spiegel op me lag te wachten. Grijnzend trapte ik de slippers van m´n voeten en trok de zonnebril van m´n neus. Hoewel m'n oksels schreeuwden om een scheermesje en de roze lak onflatteus van m´n teennagels bladderde, voelde ik me zo onweerstaanbaar als de heldin uit een Paramount-film. Sierlijk maakte ik een duik en probeerde wat pirouetjes onder water.

Pas toen ik happend naar adem boven kwam ontdekte ik hem. Vanaf de rand van het zwembad stond hij naar me te kijken, zijn ogen dichtgeknepen tegen de zon. Een smetteloos wit shirt omspande zijn bolle buik, ter hoogte van z'n navel hing een fluitje. Zijn haar was vet, zag ik, het moest hoognodig gewassen worden. Ik draaide me om en begon kalm naar de andere kant van het bad te zwemmen.

'Uitglijden. Voor. Voohóóór!' riep hij. 'Nee, je luistert niet!' Verschrikt keek ik om. Leverde hij nou echt ongezouten commentaar op mijn schoolslag?  'Pardon?' zei ik en wilde hem vervolgens vinnig verzekeren dat ik m'n zwemdiploma toch al zeker dertig jaar geleden had gehaald en heus geen Inge de Bruijn-carrière ambieerde, toen ik een enorme golf chloorwater binnenkreeg. Proestend verdween ik onder water, en het duurde zeker enkele minuten voordat ik weer enigszins op adem was.

Hij kwam me niet redden, oh nee. Hij draaide zich minachtend om en slofte weg, waar hij verderop onder een parasol ging zitten. Het was duidelijk. Voor hem was ik onbegonnen werk, niet de moeite waard. Een hopeloze landrot.

Reacties: 14 Reacties

Whaaahahahaha!

reactie van esther op 22-07-2009 om 12:34

By the way; ik voel me nooit als een vederlicht paardebloempluisje in het zwembad... meer als een soort onhandige verzopen kat.... ;-(

reactie van lienepien op 21-07-2009 om 15:13

Ik ben ook blij dat hij je niet heeft gered! Dat kun jij prima zelf.

reactie van Maaike op 21-07-2009 om 10:21

Och jeetje!!!! :)

reactie van Aukje op 20-07-2009 om 20:04

Heerlijk beschreven Kaat... het wachten meer dan waard, want het is slap hier op Puur Kaat

reactie van Chantal op 20-07-2009 om 11:34

harige oksels, roze lak en een Paramount heldin in één zin. Geweldig ;)

reactie van *ing* op 19-07-2009 om 21:34

*Grinnik* Zwemmeesters- en juffen zijn over het algemeen niet de meest aangename persoonlijkheden, vind ik. En jouw verhaal onderstreept dat.

reactie van Polle op 19-07-2009 om 14:56

Oh Kaatje.... wees maar blij dat hij je niet kwam redden... die skippybal met dat vette haar!!!! getver....

reactie van lienepien op 19-07-2009 om 14:35

Hoe komt het toch dat zwemleraren (of leraressen, for that matter) over het algemeen vrij stevig zijn...

reactie van Sandra op 19-07-2009 om 13:00

Sappig beschreven! En: oei, haha!

reactie van Roos op 19-07-2009 om 11:29

ik zie je al helemaal gaan, als een meermin met wapperend wier onder de armen en dan zo'n strak wit shirt met fluitje op de kant :)))

reactie van Mirre op 19-07-2009 om 10:51

jakkie, die vette haren waren voor mij de druppel..

reactie van Maureen op 18-07-2009 om 23:17

oh, Karin, ik zie het voor me!!!!!!
kan er niks aan doen, maar ik moet vreselijk lachen.Inge de Bruijn!!!!
laat die bolle maar lekker onder z'n parasol zitten, en geniet jij maar van je Paramount moment. ha ha ha ha

reactie van janneke op 18-07-2009 om 23:10

Is dit echt gebeurd?
Het roept bij mij vooral gedachtes op aan die ene zwemleraar die nogal in het nieuws is de laatste tijd. :-(

reactie van Toaske op 18-07-2009 om 19:21

Naam

E-Mail (eventueel)

Homepage (eventueel)

Reactie


Bewaar mijn gegevens Vergeet mijn gegevens


'De langste reis
is de reis naar binnen'

Dag Hammarskjöld, 1950


Puur Fotografie

Menu:
Home
Eerdere Schrijfsels
Mail Puur

Puur Lezen

Puur Luisteren

De Anderen
Polle
Rose
Franoticias
Webble
Mirre
Wereldpeer
SillyFish
Ebelien
Met K.com
Aukje
Heuvelachtig
Tussen Ons
Helemaal Geweldig
Jelle
Kruimels
CeeBee
Sanzine
Tantieris
Majestic Moose
Erwin Troost
Keklog
Ing
Bloxx
Toaske
Jee-eM
Anders
Kaat Kakelt
Chantaliaans
Anna's Adventures
Bl@nkie
Zeppo
Stroomopwaarts
Sprokkels

Het Oog Wil
Ook Wat:

Phoot
Geert Fotografeert
Dornblut
Always Curious
Jinky Art
Geert Kuster
Chromasia

Nice Reading:
Khaled Hosseini - De Vliegeraar
Barbara Voors - De Zussen van mijn Dochters
Jonathan Safran Foer - Alles is Verlicht
Koos van Zomeren - Het Complete Rekelboek
Esther Freud - Huis Aan Zee
Carlos Ruiz Zafon -De Schaduw van de Wind
Frank Westerman -El Negro en Ik
Siri Hustvedt - Wat Me Lief Was
Tommie Wieringa - Joe Speedboot
Jan Siebelink - Knielen op een Bed Violen
Steffie van den Oord - Eeuwlingen
Annejet van der Zijl - Anna
Susan Fletcher - Eve Green
Rasha Peper - Wie Scheep Gaat
Anoniem - Een Vrouw in Berlijn
Toon Hermans - Ik Heb het Leven Lief
Emma Donaghue - Verlies
Geert Mak - De Eeuw Van Mijn Vader
Harry Mulish - De Ontdekking van de Hemel Sándor Marai - Gloed
Isabel Allende - Terugkeer Naar Mijn Chili
Philippe Claudel - Grijze Zielen
Barbara Kingsolver - The Poisonwood Bible
Bjorg Vik - Late Liefde
Renate Dorrestein - Het Duister Dat Ons Scheidt
Anja Meulenbelt - Een Kleine Moeite

Meer Leesvoer:
De Leesclub
Boekgrrls
Hoofdkussenboek


DSE Weblog gebaseerd op Greymatter