[Vorige bijdrage: "Shine"] [Beginpagina] [Volgende bijdrage: "Autumn According to Sjimmy"]

04-10-2009: Death of a Mouse

Het gemeentemannetje en zijn oranje tractor waren grondig te werk gegaan. Graspollen, boterbloempjes en weegbree, alles ligt plat, in één machtige haal omver gemaaid. Tevergeefs speur ik het weiland af naar de laatste tekenen van de zomer, maar alle details zijn verdwenen, over de rand van de vergetelheid getuimeld. Een frisse bries steekt op, en huiverend kruip ik in de kraag van m´n dunne jasje. De herfst is bijna daar, en dat besef maakt me een beetje melancholisch.

Dorus vindt het prachtig, dit bleekgroene kerkhof. Opgetogen rent-ie rond, z'n neus op de grond, de staart dansend als een onvermoeibare ballerina. Nu alles is gemaaid, zijn alle muizenholletjes ineens zichtbaar. Blijmoedig stort hij zich op ieder geurtje, z'n voorpoten graven verwoed naar de oorsprong. Kom', roep ik als het allemaal te lang duurt en de kuil genoeg ruimte biedt voor een hele dassenfamilie. 'Dorus, we gaan verder.'

Hijgend kijkt-ie me aan. In z'n zanderige bek druipt iets roods en kleverigs. 'Gadverdamme, wat is dat nou?', mompel ik verbaasd. Dan zie ik de restanten van een muis bovenop de omgewoelde zandhoop liggen, minitieus aan flarden gescheurd door de vlijmscherpe messen van de maaimachine.

'Huuuu!! Dorus, laat los!', krijs ik verschrikt. Gehoorzaam opent-ie z'n bek maar de bloederige slierten - muizendarmen? oh gruwel! - blijven aan z'n tanden plakken. 'Los! Los!' roep ik overstuur, maar het kleeft allemaal nog hardnekkiger dan mierzoete suikerspin en uiteindelijk besef ik dat als ik niks doe, deze horrorscčne mee naar binnen moet nemen.

Kokhalzend pak ik een handvol grashalmen en veeg daarmee langs z'n tong en tanden. Daarna snellen we naar huis en duw ik z'n snuit genadeloos in een grote bak water. Het is dat het vandaag Dierendag is, anders was ik 'm met de tandenborstel te lijf gegaan.

Reacties: 15 Reacties